దిక్కులన్నీ దుఃఖంతో నిండిపోయాయి

చుట్టూ ఉన్న దిక్కులన్నీ దుఃఖంతో నిండిపోయాయి.

ఎక్కడ చూసినా భయంకరమైన చీకటి అలుముకుంది.

ప్రేయసీ…

నన్ను ఒంటరిగా వదిలి ఎక్కడికి వెళ్లిపోయావు?

అంతులేని ఈ చీకటి లోకంలోకి

నన్ను ఒంటరిగా నెట్టేసి వెళ్లిపోయావా?

నువ్వు నడిచి వెళ్లిన ఆ అడుగుల శబ్దం

కొద్దిసేపటికి మెల్లగా వినిపించకుండా పోయింది.

ఆ శబ్దం కూడా ఈ చీకటిలో కలిసిపోయింది.

నువ్వు నాతో కలిసి నడిచిన దారే ఇప్పుడు

నా గుండెల్లో మిగిలిపోయిన బాధగా మారింది.

నువ్వు నా జీవితంలో లేకపోయినా,

నీ జ్ఞాపకాలు మాత్రం నా హృదయంలోనే మిగిలిపోయాయి.

నువ్వు దూరమై వెళ్లిపోయావు…

కానీ నా మనసు మాత్రంనిన్ను విడిచి ముందుకు సాగలేకపోతోంది.

నీ జ్ఞాపకాలతోనే ఈ ఒంటరి జీవితాన్ని మోస్తూ ఉన్నాను.

-డా. పొన్నం రవిచంద్ర